Onze Eerste

Angelina Kruijer

Onze Eerste - Angelina Kruijer

Je kijkt om…

… en ineens ben je een jaartje verder.

Zo jammer, want elke keer beloof ik mezelf om verder te schrijven. Ik denk dat alle andere ouders gelijk hebben: “de tijd vliegt zodra je een kind hebt mogen krijgen”

Net even bekeken wat ik een jaartje terug schreef, en sindsdien is Angelina toch echt wel vooruit gegaan hoor.

Uiteraard praat ze de oren van je hoofd (vrouwelijk), probeert ze nu al haar wil door te drijven (ook vrouwelijk) en geniet ze van de aandacht van papa en mama. Zodra ze dat niet krijgt, dan komen alle trucjes uit haar mouw tevoorschijn om alsnog de aandacht te krijgen (vrouwelijk op haar top dus!)

Even een snelle herinnering schrijven is er dus niet meer zomaar bij. Het leven is tegenwoordig plannen en zorgen dat alles op tijd loopt… anders kom je niet meer bij je doel van de dag uit.

Tegenwoordig zit ze al voorin in de auto als we samen ergens naartoe rijden, want achterin is natuurlijk voor baby’s.

Tijdens een ritje naar Beverwijk (via de sluizen) kwamen we langs een verkeersbord. Er staan er natuurlijk zat langs de sluizen, maar Angelina maakte mij toch even duidelijk dat ik niet te hard moest rijden hier… Toen ik vroeg waarom, wees zij me een bord aan, en begreep ik direct haar uitleg:

“Papa, je mag hier niet hard rijden, want hier steken slakken over”.

Ik heb haar niet verteld wat het bord echt betekent… dat komt wel als ze 16 wordt en haar brommerrijbewijs wil halen.

Het is trouwens prachtig om te zien hoe ze zichzelf ontwikkeld. Afgelopen week wilde ze twee sjaals aan elkaar gebonden hebben. Uiteraard bij ons de vraag: “waarom??”, maar daar kwam niet echt een antwoord op, en ze ging er gewoon lekker mee spelen en proberen knoopjes in te leggen.

Zo simpel als we zijn, kijken we het even aan, en ze doet verder niets geks met de sjaal, dus we later haar lekker gaan… Tot het moment dat ik haar een paar daagjes later van school ga ophalen, en ze komt zwaaiend met een groot vel papier in haar kleine handen en een enorme glimlach op haar mond naar buiten rennen. Trots en vol plezier laat ze het vel papier zien en zegt: “Goed hè?”

Ik lees de tekst op het papier en ben ineens zo trots als een stier met zeven lu…. uhhh, zo trots als een Pauw!

En ik maar denken dat ze alleen leuke knutselwerkjes bij juf Colinda maakt!

Aangezien er ineens nogal wat gaande is in ons familieleven, zal er de komende tijd weer veel geschreven worden. Wat er dan gebeurt in ons leven?

… nog heel even wachten, en dan deel ik het met iedereen…

Category: van 2 tot 5

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*